Jan.01

‘Als ik later oud en rijk ben’…(Deel 5)

Nog een weekendje wachten en dan kan ik naar het Stadhuis in Spijkenisse om alles te regelen. Ik vraag om een versnelde procedure, zodat ik op woensdagochtend 06-07-2010 het stukje plastic echt op kan halen.

Het staat er echt: rijbewijs A en BE geldig tot 06-07-2020! Heel bewust had ik nog steeds niet echt naar motoren gekeken, simpel weg omdat je ze, zonder rijbewijs, niet voor een proefrit meekrijgt. Ik had al wel door middel van bezoeken aan diverse dealers en motorzaken, internet en veel documentatie mijn keuze al bepaald. Het zou bijna zeker een Honda Deauville 650 of 700NT worden.

Geen BMW

Uit die bezoeken aan vele motorzaken was al snel gebleken dat mijn gedroomde liefde (een BMW) volledig uit mijn hoofd was. Met de zin: “Ik wil een BMW.” was ik minstens zes verschillende motorzaken binnengestapt. En allemaal antwoordden ze:

“U wilt geen BMW!”
Argumenten als: duur, helaas onbetrouwbare modellen, dure onderdelen en hoge onderhoudskosten hadden mij eerst van mijn stuk gebracht. Een verkoper zei het heel treffend: “Voor de helft van de prijs heeft u een twee keer zo betrouwbare motor, waar u weinig ellende mee krijgt. Ook het onderhoud kost veel minder.” Dus werd de BMW geschrapt en werd het een Honda, later werd het een Deauville.

Do

Terug naar de prettige woensdagochtend. Ik had intussen drie motoren geselecteerd, die ergens in Nederland te koop stonden. De eerste stond in Kamerik, de tweede in Nijkerk en de derde in Putten op de Veluwe. Prijzen verschilden niet veel, de kilometerstand wel. Met rijbewijs op zak, Sander op de motor, de twee andere kinderen en motorkleren achterin, gingen we op weg. Eerst naar het dorpje Kamerik, vlak achter Woerden. Ger Altena zat al op ons te wachten en Do ook, want in de sombere showroom stonden diverse Deauville’s op een nieuwe koper te wachten. Op een speciaal plekje stond een lichtblauwe Deauville die ik ook op internet had gezien. Glimmend zei ze tegen mij:

“Neem mij maar mee, want ik mag je wel.”
Do is ergens op de wereld in 2006 gebouwd, daarna was ze in Duitsland terecht gekomen. De vorige trotse eigenaar had er in 4 jaar slechts 4.750 km mee gereden. De rest van de tijd had ze warm en droog in een garage gestaan.

Nieuwe motor

Ger Altena importeert regelmatig gebruikte motoren uit Duitsland en voorziet ze dan van de nodige papieren en Nederlands kenteken. Ik kocht dus een ‘vrijwel nieuwe’ motor van een paar jaar oud. Ik drentelde om haar heen en Ger had het al heel snel gezien: “Wij waren voor elkaar voorbestemd!” Dus zette hij Do buiten. Sander en ik gingen op pad en het bleek inderdaad liefde op het eerste gezicht. Na de terugkomst in Kamerik was het eigenlijk al beslist. De slimme motorhandelaar liet mij eerst nog een ritje op een andere Deauville 650 maken; gewoon om alles te vergelijken. De koop was in mijn hoofd al beslist en de twee bedrijven op de Veluwe hebben ons niet meer gezien.

Betrouwbaar

Natuurlijk had ik het benodigde geld niet op zak en ook ging ik ervan uit, dat er nog wat aan de motor gedaan moest worden, voordat ik met Do huiswaarts kon keren.
Maar Ger Altena had Do na het importeren al helemaal nagekeken en zei: “Kom haar maar brengen als ze 10.000 km gereden heeft, dan krijg je een gratis onderhoudsbeurt van me.” “Maar wanneer kan ik haar dan wel ophalen?” vroeg ik nog bescheiden.

“U ziet er betrouwbaar uit.”
“Rij er mee naar Woerden daar zet u de motor op uw naam. Kom dan terug en ik maak ondertussen de rekening op.” Bij terugkomst werd er nog een stevig slot in de topkoffer gelegd. Daarna zei Ger: “Neem Do maar gelijk mee. Dan zorgt u er thuis maar voor dat het geld snel op mijn rekening komt. Dan zijn we allebei tevreden.” Zo gezegd zo gedaan dus reed Do direct met me mee. In een bonte optocht reden we naar Spijkenisse, Sander voorop, dochter aan het stuur van mijn trouwe Volvo V40 en ik er voorzichtig achteraan.




Plaats een reactie

Comment